Dekret zu Ehren von Richtern aus Erythai
Ildir / Cesme, Izmir, Izmir [Provinz], Türkei
vor 1871
Kanten bestoßen
IG XII Suppl. 137; Inschriften griech. Städte aus Kleinasien I 1972 Nr. 122; R. Noll, Inschriften 1986 Nr. 33
griechisch: 	ἔγνω δᾶμος περὶ ὧν ἁ βολλὰ προεβόλλευσε καὶ Πολυδεύκης Μέ/γωνος ὁ τεταγμένος στραταγὸς ἐπὶ πάντων καὶ Αἰσχύλης ὁ Θεμιστίω / ὁ ἀντιγραφεὺς ἐπὶ τὸν δᾶμον ἦλθον, περὶ τῶ δάμω τῶι Ἐρυθραίων, ὥς / κε ἐπαινεθείη καὶ στεφανωθείη ἐν τοῖς Διονυσίοις χρυσίωι στε/φάνωι, καὶ περὶ τῶν δικαστᾶν Ἑκαταίω Δημητρίω, Διοδότω Κλε/ωνυμείω, ὡς κε ἐπαινεθεῖεν καὶ στεφανωθεῖεν ἐν τοῖς Διονυ/σίοισι χρυσίω στεφάνωι καὶ ὥς <κ>ε ξενισθεῖεν ἐντῶι πρυτ[α]/
νείωι, καὶ περὶ προξενίας καὶ πολιτ<εί>ας, ἵνα ποιήσωνται οἱ / στραταγοὶ ἔφοδον ὑπὲρ αὐτῶν ἐν τοῖς χρόνοις τοῖς ἐκ τῶ νό/μω, καὶ περὶ τῶ γραμματέος αὐτῶν Θεοπόμπω Ἀπολλοδότω / ὥς κε ἐπαινεθείη καὶ στεφανωθείη ἐν τοῖς Διονυσίοισι χρυ/σίω στεφάνωι καὶ ξενισθείη ἐν τῶι πρυτανήῳ <καὶ> περὶ τῶ δι/κασταγωγῶ Ἁγεμάχω Ἁγ{γ}ελ<α>είω ὥς κε ἐπαινεθείη / καὶ στεφανωθεί<η> ἐν τοῖς Διονυσίοισι χρυσίω στεφάνῳ κα[ὶ] / εἰς τὸ πρυτανῆιον κληθείη μετὰ τῶν δικαστᾶν· ἀγαθᾶι τύ/χαι, δεδόχθαι τῶι δάμωι· ἐπειδὴ Ἐρυθραῖοι συγγενεῖς κα[ὶ] / ποιήσασθαι / τᾶς εὐνοίας ἇς ἔχοισι πρὸς τὸν δᾶμον, ἔν τε τοῖς ἄλλοις / τοῖς συμφερόντεσσι τᾷ πόλει προνόηνται, καθό κε δυνα/τοὶ ἔωσι, καὶ περὶ τῶ μεταπέμπτω δικαστηρίωι ἐμβλέ/ποντες εἰς τὰν σπουδάν, ἃμ ποιῆ ὁ δᾶμος, ἐφιλοτιμή/θησαν καὶ ἀπέστελλαν δικασταὶς καλοὶς καὶ ἀγα/θοίς, οἵ τε παραγενόμενοι τὰν προσήκοισαν πρόνοιαν / ἐποιήσαντο περὶ τᾶν δικᾶν καὶ ἐφρόντισαν, ἵνα οἱ μὲν συλ/λυθῶσι τὰ πρὸς ἀλλήλοις, οἱ δὲ διακρινόμενοι τύχωσι / τῶν δικαίων, τάν τε παρεπιδαμίαν ἐποιήσαντο ἁρμο/ζόντως· ὅπως οὐν καὶ ὁ δᾶμος φανερὸς ἦι εὐχαρίστως / συνανταὶς ἑκάστοισι καὶ μνᾶν ποιήμενος τῶν τε ἐξαπο/[σ]τελλάντων καὶ τῶν δικαστᾶν τῶν ἐπιμελέως καὶ δικα[ί]/ως προστάντων τᾶν δικᾶν καὶ ἀξίως τῶν τε ἀποστελλάν/των καὶ τᾶς τῶ δάμω αἱρέσιος, ἐπαινῆσαι τὸν δᾶμον τὸν / Ἐρυθραίων ἐπὶ τᾶι εὐνοίαι ἇι ἔχει πρὸς τὰμ πόλιν καὶ ἐπὶ τῶι ἀπο/στέλλαι δικασταὶς καλοὶς καὶ ἀγαθοὶς καὶ στεφανῶσαι ἐν τοῖς / Διονυσίοισι χρυσίω στεφάνῳ, ἐπαινέσαι δὲ καὶ τοὶς δικασταὶς Ἑκα/ ταῖον καὶ Διόδοτον ἐπι τῷ πρόσταν τῶν κὰτ ταὶς δίκαις ἴσως / καὶ δικαίως καὶ στεφανῶσαι ἐν τοῖς Διονυσίοισι χρυσίω στεφάνῳ· / εἰσαγήσασθαι δὲ περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς χρόνοις τοῖς ἐκ τῶ νόμω / καὶ τοὶς στραταγοίς, ὅπως ὑπάρξηι αὐτοῖσι προξενία καὶ πολιτεί/α· ἐπαινέσαι δὲ καὶ τὸγ γραμματέα Θεόπομπον ἐπὶ τῶι πραγματε[ύ]/θην ἀὶ φιλοτίμως καὶ ἀξίως ἀμφοτέρων τᾶμ πόλιων καὶ στεφα/νῶσαι αὐτὸν ἐν τοῖς Διονυσίοισι χρυσίω στεφάνῳ· ἐπαινέσαι δὲ κα[ὶ] / τὸν δικασταγωγὸν Ἀγέμαχον ἐπὶ τῶι φιλοτίμως ἐπιδόμεναι / ἑαυτὸν καὶ πρόσταν τῶν κὰτ τοὶς δικασταίς, ἵνα ἕκαστα διεξα/χθέωσι δικαίως καὶ συμφερόντως, καὶ στεφανῶσαι ἐν τοῖς Δ[ιονυ]/σίοισι χρυσίω στεφάνῳ. τᾶς δὲ ἀναγγελίας τῶν στεφάνω[ν, ὥς κε γέ]/νηται, ἐπιμελήθην το<ὶ>ς βασιλέας καὶ πρυτάνεις, καλέσαι δὲ ἐπ[ὶ ξένια] / τοὶς δικασταὶς καὶ τὸγ γραμματέα ε<ἰς> τὸ πρυτανῆιον ἐπι τὰγ κοινὰν ἑστ[ί]/αν, καλέσαι δὲ μετ’ αὐτῶν εἰς τὸ πρυτανῆιον καὶ τὸν δικασταγωγόν / χειροτονῆσαι δὲ καὶ πρεσβευτὰν ἐκ πάντων τῶμ πολιτᾶν, τὸν δὲ ἀγρ[ε]/θέντα τό τε ψάφισμα ἀνενέγκαι πρὸς Ἐρυθραίοις καὶ ἐμφανίσαντας / περὶ τᾶς εὐνοίας, ἇς ἔχει ὁ δᾶμος πρὸς αὐτοις καὶ τὰ ὠικονομημένα / ὑπὸ τῶν δικαστᾶν, παρακάλην αὐτοὶς ἐπιμελὲς ποιήσασθαι, ὅπως ο[ἵ] / τε στέφανοι ἀναγορευθέωσι καὶ πὰρ ἑαυτοῖς καὶ τὸ ἀντίγραφον τῶ ψη/φίσματος ἀναγραφῇ ἐς στάλλαν καὶ ἀνατεθῇ ὡς ἐν ἐπιφανεστάτῳ τό/πῳ, καὶ ἐμφανίζην, ὅττι ταῦτα ποιήσαντες χαρίσσονται τῶι δάμῳ / πρεσβευτὰς Πυθοφάης Ἱερογένειος //
τὸν δῆμον / τὸν Ἐρυθραίων //
Θεύπομπον / Ἀπολλοδότου // 
Ἑκαταῖον / Δημητρίου //
Διόδοτον / Κλεωνύμου //
Ἀγέμαχον / Ἀγελάου 
Unten fünf Lorbeerkränze mit Inschriften.