Grabaltar des Perinthos
Constanta (Konstanza), Constanta [Judet], Romania
Sockel und vordere Kanten tlw. abgeschlagen
IScM-02, 00365
griechisch :
Πέρινθός μου ἀνὴρ / β̣ωμὸν καὶ στήλην ἀνέθηκεν̣/ εἰ δὲ θέλις γνῶναι, παροδηπόρε,/ τίς τίνος εἰμί  τριῶν καὶ δέκα ἐτῶν / ἠγάπα παῖς ἄξιος ἡμῶν· / 
εἴτ’ ἐγάμησα αὐτὸν καὶ οἱ τέκνα / τρεῖα ἐκύησα· | υἱὸν ἀπὸ πρώτης, / θύγατρας δύω δῖγμα τύπων μου/εἴτ’ ἔτεκον τὸ τέταρτον ἐγὼ / 
ὡς μὴ ὤφελλα τεκέσθαι· / θνήσκει γὰρ τὸ βρ<έ>φος πρῶτον / καὶ ’γὼ μετὰ μικρόν·  λ / δὲ ἐτῶν ἔλιπον φάος / ἡελίοιο· Καικιλία δὲ ἐγὼ Ἀρτεμ/ισία ὧδ’ ἀν<ά>κειμαι. καὶ πατρὶς / καὶ γαμέτης ἐ<σ>τὶ Πέρινθος ἐμοί/ υἱός μοι Πρεῖσκος λέγεται, / θυγάτηρ Ἱερωνίς, | οἴκοι δ’ ἐν τὸ βρ<έ>φος / Θεοδώρα ὅτι τέθνηκα· Πέρινθος / γαμέτης ζῇ μοι καὶ λεπτά με κλαίει / 
καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γλυκὺς θρηνεῖ / ὅτι ὧδε πέφευγα· ἔστι δέ μοι μήτηρ / ὧδε Φλ(αβία) Θεοδώρα καὶ κεῖται ἀνδρός / μου ὁ πατὴρ Καικίλιος ἐνθάδε Πρεῖσ[κος]· / [τα]ύτης τοι γενεῆς γενόμην,/ ἀλλὰ ἄρτι τέθνηκα [χαῖρε]· / 
καὶ σὺ δὲ χαῖρε, ἀπ’ ἐμῶν / τύμβων πόστος παροδεύεις.
kubischer Aufsatz mit Rosette zwischen Eckakroteren